9-20 Kasım tarihleri arasında Antalya'da, Birleşmiş Milletler ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ev sahipliğinde COP31 Zirvesi gerçekleştirildi. Zirveye 102 dünya lideri ve 191 ülkeden temsilciler katıldı. Dünyanın dört bir yanından gelen liderler, diplomatlar ve uzmanlar iklim değişikliğini, küresel ısınmayı, çevre temizliğini, temiz su kaynaklarının korunmasını, toprağın verimliliğini, yeşil alanların muhafazasını ve gelecek nesillere daha yaşanabilir bir dünya bırakmanın yollarını konuştu.
Temiz hava, temiz su, verimli topraklar, yeşil alanlar ve yaşanabilir bir çevre, bütün insanlığın ortak meselesidir. Ancak bugün bu konularla ilgili konuşulması gereken çok daha acı bir gerçek var. O da Gazze!
Dünyanın farklı ülkelerinden zirveye gelen liderler, iklim değişikliğini ve küresel ısınmayı konuşuyor. Suyun kirletilmesinden, toprağın verimsizleşmesinden, ormanların yok edilmesinden ve yeşil alanların korunmasından bahsediyor. Peki, Gazze'de geriye ne kaldı?
Gazze'de yeşil alan mı kaldı? Korunacak toprak mı kaldı? İnsanların nefes alabileceği temiz hava mı kaldı? Bir zamanlar insanların yaşadığı, çocukların oyun oynadığı, ağaçların gölgesinde hayatın devam ettiği o topraklar bugün bombaların, yıkıntıların ve açlığın pençesinde.
COP31’de dünyada kirletilen hava konuşuluyor. Peki, Gazze'de insanlar hangi havayı soluyor? 100 bin tonun üzerinde bombanın kullanıldığı bir coğrafyada temiz havadan söz etmek mümkün mü? Bombardımanların ardından ortaya çıkan enkazlar hâlâ orada duruyor. Toz, duman, yıkıntı ve ceset kokusu insanların hayatını kuşatmış durumda.
Dünya temiz su kaynaklarının korunmasını konuşuyor. Peki, Gazze'de insanlar temiz suya ulaşabiliyor mu? İçilebilir su kaynaklarının, kanalizasyon sistemlerinin ve altyapının büyük ölçüde zarar gördüğü bir yerde insanlar en temel yaşam hakkından mahrum bırakılıyor. Temiz su bulamayan insanlar, salgın hastalıkların tehdidiyle karşı karşıya kalıyor.
Üstelik Gazze'ye insani yardımların ulaştırılması konusunda da büyük engeller yaşanıyor. Yardım tırlarının bölgeye girişinin engellenmesi, insanların temel ihtiyaçlara ulaşmasını daha da zorlaştırıyor. İnsanlar bir lokma ekmeğe, bir yudum temiz suya, hayati öneme sahip bir ilaca muhtaç bırakılıyor.
Gazze bugün yalnızca bir soykırımın değil, aynı zamanda büyük bir çevre felaketinin, sağlık krizinin, insani yıkımın ve doğa tahribatının da merkezinde bulunuyor. Yıkılan binaların enkazı, zarar gören su ve kanalizasyon altyapısı, kirlenen topraklar, yok edilen tarım alanları ve kullanılamaz hâle gelen yaşam çevresi, bu felaketin boyutlarını gözler önüne seriyor. Gazze'de yaşananlar sadece bugünün değil, gelecek nesillerin de hayatını etkileyecek ağır bir yıkımdır.
Bugün Gazze, insanlığın vicdanına tutulmuş en büyük aynalardan biridir. Bu aynaya bakmak istemeyenler, aslında kendi insanlıklarıyla yüzleşmekten kaçmaktadır.
Gazze, insanlık ailesinin ortak vicdan sınavıdır. Ne yazık ki bugün dünya bu sınavda ağır bir imtihan vermektedir. Uluslararası kuruluşlar, devletler, liderler, insan hakları savunucuları ve bir bütün olarak tüm vicdanlı kesimler bu büyük dram karşısında daha güçlü bir irade ortaya koymak zorundadır.
Hangi uluslararası platform olursa olsun, hangi zirve düzenlenirse düzenlensin, hangi küresel mesele ele alınırsa alınsın, Filistin meselesi ve Gazze'de yaşanan insanlık dramı gündemin ilk sıralarında yer almalıdır.
Dünya daha temiz bir gelecek istiyorsa önce insanlığın vicdanını kirleten işgal rejiminden temizlenmelidir. Daha yeşil bir dünya istiyorsa önce çocukların yaşayabileceği bir dünya inşa etmelidir. Daha yaşanabilir bir gelecek istiyorsa Gazze'deki insanların yaşama hakkını ellerinden alan soykırımcılara karşı çok net bir duruş sergilemelidir.
Gazze unutulursa insanlık kaybeder. Gazze görmezden gelinirse vicdanlar kaybeder. Çünkü Gazze sadece Filistin'in değil, bütün insanlığın meselesidir.