Batman'da ağır engelli kızıyla beraber zor koşullarda yaşam mücadelesi veren Abdulkerim Erişen, yaşadıkları sorunları ve yetkililerden taleplerini şu şekilde dile getirdi:
"Sekiz yıldır hayatımız kızımın etrafında dönüyor"
Sekiz yıl önce kızımın geçirdiği trafik kazasıyla birlikte hayatımız tamamen değişti. O günden bu yana tek mücadelem kızımın sağlığı ve ihtiyaçlarını karşılayabilmek oldu. Daha önce TYP kapsamında haftanın üç günü çalışıyordum. O iş de sona erdi. Artık çalışamıyorum. Çünkü kızımın sürekli bakıma ihtiyacı var. Benim de kalp rahatsızlığım ve dizlerimde sağlık sorunları bulunuyor. Ağır işlerde çalışabilecek durumda değilim.
"Aldığımız maaş kızımın ihtiyaçlarına bile yetmiyor"
Şu an sadece evde bakım maaşı ve engelli aylığıyla yaşamımızı sürdürmeye çalışıyoruz. Ancak engelli maaşının tamamı zaten kızımın ihtiyaçlarına gidiyor. Devletin verdiği hasta bezi yeterli olmuyor. Her ay cebimizden dört, beş hatta altı paket daha bez almak zorunda kalıyoruz. Bunun yanında ilaç, hijyen malzemeleri ve diğer temel ihtiyaçlar var. Her geçen gün masraflar artıyor. Bu gelirle geçinmek gerçekten çok zor.
"Boş ceple tedavi olmuyor"
En büyük isteğim, kızımın trafik kazası dosyasının yeniden incelenmesidir. Eğer süreç hakkıyla değerlendirilmiş olsaydı, belki bugün kızımı daha iyi hastanelere götürebilir, farklı tedavi imkânlarından yararlanabilirdik. Maddi imkân olmayınca bunların hiçbirini yapamıyoruz. Boş ceple tedavi olmuyor. Bir baba olarak elimden geleni yapmak istiyorum ama ekonomik şartlar buna izin vermiyor.
"Evimizin şartları da çok yetersiz"
Yaşadığımız evin durumu ortada. Hijyenik bir ortam oluşturabilmek için bile maddi imkân gerekiyor. Evimizde fırın bile yok. Küçük bir tüple idare ediyoruz. Bugün ev kiraları 15-20 bin liraya ulaşmış durumda. Evde bakım maaşı ve engelli aylığıyla başka bir eve taşınmamız da mümkün değil.
"Engelli bireyler günlük hayatta da zorluk yaşıyor"
Kızımı dışarı çıkardığım zaman ayrı bir mücadele veriyorum. Engelli park alanları ve rampalar çoğu zaman araçlar tarafından işgal ediliyor. Engellilere ayrılan alanlara yeterince saygı gösterilmiyor. Bu nedenle kızımı rahat bir şekilde dışarı çıkaramıyorum. Yetkililerin bu konuda daha sıkı denetim yapmasını istiyorum.
"Sekiz yıldır adalet bekliyorum"
Kızım yaya geçidinden bisikletiyle geçerken kazaya karıştı. Mahkeme, kask takılmadığı gerekçesiyle karşı tarafı yüzde 75, bizi ise yüzde 25 kusurlu buldu. Oysa yıllardır belediyelerin dağıttığı bisikletlerde kask verildiğini hiç görmedim.
03 Temmuz 2018 tarihinden bu yana davamız devam ediyor. Aradan sekiz yıl geçti ama hâlâ sonuç alamadık. Kızıma çarpan kişiye bir yıl hapis cezası verildi, o ceza da para cezasına çevrilerek yaklaşık 4 bin 500 lira ödenmesiyle sonuçlandı.
"Ben kendim için değil, kızım için destek istiyorum"
Ben kendim için hiçbir şey istemiyorum. Tek isteğim kızım ve onun gibi binlerce engelli hasta için daha fazla destek sağlanmasıdır. Yetkililer bu aileleri unutmamalı, gelip şartlarımızı yerinde görmelidir. Bir insanın hayatı bu kadar ucuz olmamalı. Sekiz yıldır hem maddi sıkıntılarla hem de adalet mücadelesiyle yaşıyoruz. Ben sadece adalet istiyorum ve sesimin duyulmasını bekliyorum.
"Devlet-Millet Buluşması Projesinden biz de yararlanmak istiyoruz"
Konuşmasının sonunda Batman Belediyesi ile Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından ortak yürütülen "Devlet-Millet Buluşması" projesine de değinen Erişen, bu desteklerden faydalanmak istediklerini belirterek şöyle konuştu:
"Batman Belediyesinin ve Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının birlikte yürüttüğü Devlet-Millet Buluşması projesinden beyaz eşya ve mobilya desteği sağlandığını duyuyoruz. Biz de bu projeden faydalanmak istiyoruz. Evimizin durumu ortada. Kızımın daha sağlıklı şartlarda yaşayabilmesi için bu desteklere gerçekten ihtiyacımız var. Yetkililerin sesimizi duymasını ve bize de destek olmasını bekliyoruz."
