"Günlük İş Bile Kalmadı"
Batman'da günlük yevmiye ile çalışan işçiler, son dönemde yaşanan ekonomik durgunluğun en ağır yükünü hissettiklerini belirtti. Her sabah Cumhuriyet Meydanı'nda işverenlerin kendilerini almasını bekleyen işçiler, eskiden düzenli olarak iş bulabilirken bugün ise günlerce boş döndüklerini söyledi.
Yıllardır günlük işlerle ailesinin geçimini sağlamaya çalışan Hasan Çınar, piyasadaki durgunluğun kendilerini çaresiz bıraktığını belirterek, "Eskiden iş vardı, şimdi ise günlük iş bile kalmadı. Sabah erken saatlerde meydana geliyoruz ama çoğu zaman akşama kadar bekleyip eli boş dönüyoruz." dedi.
"Ne İş Olsa Yapıyoruz"
Günlük işçilerin belirli bir meslekle sınırlı kalmadığını ifade eden Hasan Çınar, geçimlerini sağlayabilmek için her türlü işe gittiklerini söyledi.
Çınar, "Hamallık yapıyoruz, inşaatta çalışıyoruz, ev taşıyoruz. Kısacası ne iş çıkarsa yapıyoruz. Bir iş çıksa hemen gidiyoruz. Ancak artık o işler de eskisi kadar çıkmıyor." ifadelerini kullandı.
"Aynı İşe Onlarca Kişi Talip Oluyor"
Cumhuriyet Meydanı'nda bekleyen işçilerden Orhan Tayfur da iş bulmanın her geçen gün daha da zorlaştığını dile getirdi.
Tayfur, "Eskiden gelen işverenler olurdu. Şimdi çok az iş çıkıyor. Çıkan bir işe ise onlarca kişi talip oluyor. Bu nedenle birçok arkadaşımız günlerce hiç çalışamıyor." diye konuştu.
"Tek Geçim Kaynağımız Günlük Kazancımız"
Düzenli bir işleri ve sosyal güvenceleri olmadığını belirten günlük işçiler, yalnızca çalıştıkları gün para kazanabildiklerini ifade etti.
İşçiler, "Emekliliğimiz yok, maaşımız yok. Çalışırsak eve ekmek götürebiliyoruz, çalışamazsak hiçbir gelirimiz olmuyor. Tek geçim kaynağımız günlük kazancımız." sözleriyle yaşadıkları zorlukları anlattı.
Geçim Sıkıntısı Her Geçen Gün Artıyor
Ekonomik şartların ağırlaşmasıyla birlikte günlük işçilerin belirsizlik içinde yaşam mücadelesi verdiğine dikkat çeken işçiler, hem iş imkanlarının artırılmasını hem de sosyal desteklerin güçlendirilmesini istediklerini belirtti.
Her sabah umutla Cumhuriyet Meydanı'na gelen onlarca günlük işçi, akşam saatlerine kadar bir işverenin gelip kendilerini işe götürmesini bekliyor. Ancak çoğu gün bu bekleyiş, elleri boş şekilde evlerine dönmeleriyle sonuçlanıyor. Onlar için en büyük endişe ise, o gün çalışamadıklarında ailelerinin sofrasına koyacak ekmeği temin edememek oluyor.
